Weer afscheid...

Weer afscheid

Met Dalwhinnie hebben we gezellig verschillende keren geborreld en koffie gedronken en een aantal dagen geleden hebben we lekker bij ze gegeten. Lucia en Frans hadden ons heerlijk verwend met lekkere zalm met saus voor mij, heerlijke gevulde kip en groenten en aardappeltjes uit de oven. Smullen!! Na mijn appelcrumble, was het gezellig uitbuiken en we dachten afscheidnemen, maar nee, wij besloten toch nog wat daagjes te blijven. Zij blijven hier namelijk voorlopig nog even hangen en wij gaan toch verder, dus ja, dan is het uiteindelijk toch wel weer afscheidnemen.

Het was een aantal dagen hondenweer hier! Veel en dan heel veel regen en aardig wat wind. Vandaag is het weer prachtig weer, wat een verschil elke dag! Een dezer dagen gaan we dan toch wel vertrekken. De berichten zijn wat tegenstrijdig, dus we gaan het ook gewoon 's ochtends met een oog op de gribs en een oog op het werkelijke weer bekijken. Het wordt dan een trip naar Flores op de Azoren, zo'n 1700 mijl.

Inmiddels is het hier iets rustiger geworden, de ARC is inmiddels alweer weg en ook wat andere NL'ers. Er zijn ook weer boten voor teruggekomen en al met al blijft het gezellig internationaal druk op de ankerplek.

We hebben niet veel zin om te gaan, zeker niet na de laatste trip, maar we zien er ook niet heel erg tegenop. Het is nu eenmaal iets waar we nog even doorheen moeten. Het weer ziet er niet verkeerd uit, waarschijnlijk veelal wind schuin van achteren, dus dat is voor mij super! Het is dus nog even laatste dingen halen en dan afwachten, vertrekken we morgen of overmorgen offe.....

 

 

Bermuda

Het is weer heerlijk om in Bermuda te zijn. Zo vriendelijk!! Zo heerlijk Engels, en St. George, waar we liggen is prachtig!

We liggen lekker voor anker. Het weer is prima. Weinig wind en een stralende zon. Vandaag waait het wat harder. De laatste dagen is het waaaanzinnig druk geworden! De ARC (ralley naar Europa) is gearriveerd en ook nog gewoon andere boten. Het is wel weer een leuk internationaal gezelschap met veel NL'ers, Duitsers, Engelse en Scandinaviers. Een paar Amerikanen en Canadezen, nog wat Franzen, Switsers, Portugezen en uit Malta.

We zijn alweer klaar met onze klusjes. Etienne is weer even omhoog in de mast geweest, de bimini is weer geplakt, e.e.a. is weer zoutvrij en opgeruimd. Het is leuk, want we hebben leuk contact met de andere NL'ers en onze Duitse buren. Met Dalwhinnie borrelen we geregeld en kletsen weer eens goed bij. Gisteren zijn we met z'n viertjes naar Hamilton, de hoofdstad, geweest. Erg leuk en gezellig. Het geslaagde dagje hebben we afgesloten met een bezoekje aan de afhaal-Chinees!

 

 

 

Klote trip!

Eergisterenavond zijn we, zonder kleerscheuren in Bermuda aangekomen. Wel een paar blauwe en beurse plekken en La Luna heeft een scheur in de bimini.

Vorige week op 1 mei vertrokken wij uit Marsh Harbour, Bahamas. Het weergat zag er ok uit, eerste dagen scherp, daarna misschien wel weinig wind. En inderdaad, de eerste dagen hadden we de wind 60 graden in. Op dit gestamp, gecombineerd met wat zenuwen vanwege weer een wat langere zeiltocht, maakte dat ik goed ziek was. Helaas twee dagen lang.

Het weer veranderde met de dag, waardoor we het komende front helaas niet konden vermijden. Dalwhinnie (yeah, onze lieve vrienden zijn weer in de buurt!) gelukkig wel en dook eronderdoor, de Blue's kwam er helaas ook in terecht.

Het front kwam gelukkig overdag over en bouwde langzaam op. Op het heetst van de strijd waren we een paar uurtjes gaan bijliggen (de nautische term voor, vrij vertaald, de boot gaat dwars liggen en beslist het van hier) en dat maakte het ineens erg rustig aan boord. Het regende heel de dag en er kwamen ook zoute spetters over. Het waaide hard, 55 knopen! Niet leuk! Maar met alleen het vierde rif ws het goed te doen. Het heeft op mij wel veel indruk gemaakt, maar bang ben ik niet geweest. Zo erg was het nou eigenlijk ook weer niet en dat denk je helemaal als je een nacht goed hebt geslapen....

Toch was het heftig en gelukkig duurde het niet te lang. Ook hadden we mazzel dat het maar een kort frontje was. In de nacht was de wind helemaal verdwenen en konden we verder motorend naar Bermuda. Ik heb tijdens ons dagelijkse netje met Dalwhinnie en de Blue's, iets te hard geroepen dat "mij motoren na de storm niet erg lijkt". Want zo bewegen we onszelf de laatste dagen, nog steeds in een grijze wereld en geregeld een bui. De laatste nacht, afgelopen zaterdag, zien we net voordat het donker wordt de buiengrens wegtrekken en brengen we de nacht weer onder de sterren door.

De volgende dag kan alles naar buiten. Het is stralend weer en dus kunnen zaken weer drogen. En zo lopen we, aan het einde van de dag, zondag, Bermuda binnen. We worden binnen gezwaaid door de Blue's en de andere NL'se boten Wildeman en Long John Silver. Tot onze grote verassing is er ook Superted, waarmee we 4 jaar geleden samen Nieuw Zeeland verlieten en daarna ieder ons eigen weg ging.

We staan te tollen bij het inklaren. De laatste dagen hebben we al wat kunnen bijkomen, maar toch gaat de adrenaline of spanning pas echt uit je lichaam als je echt veilig binnen ligt. We droppen het anker en de motor gaat uit. Onze oren kunnen het eerste half uur de stilte niet aan en dat geeft je een raar gevoel in je hoofd. Na de chili gaan we snel slapen. Nou ja, we praten nog een hele lange tijd na tot de slaap ons overmeesterd en we hebben een perfecte nachtrust.

De volgende dag gaan we meteen onze energie uitbuiten en worden dingen gedaan en de boot van binnen weer zoutvrij gemaakt. Ik krijg mijn hoofd nog niet in ruststand en houd mezelf dus maar druk bezig. 's Avonds gaan we lekker borrelen met alle NL'ers hier. Het was me het tochtje wel en is er een voor op de zwarte lijst. Maar Bermuda met haar pittoreske George Town en het heerlijke rustige weer maakt veel goed. We gaan al snel weer in de 'geniet-stand'!