Aankomen en weer verder

Afgelopen zondag, aan het einde van de middag, voeren we de haven van Camaret-sur-Mer binnen! Geweldig! En wat een raar gevoel...zes jaar geleden vertrokken vanaf hier voor onze 'eerste' grote oversteek, de Golf van Biscaye over. En nu, nu landen we hier aan na onze laatste grote oversteek! Gemengde gevoelens dus...
.
Het was wel grappig, want alles was weer heel herkenbaar alleen de enorme drukte niet! Ongelooflijk! Wat bleek, er waren Maritieme dagen in Brest, wat een stuk verder in deze kom ligt. We hebben heerlijk geslapen zo in een haven, na een lekkere douche. Ik weet niet of sommigen van jullie nog het stukje 'Bunkerdouchen' herinneren van toen we zes jaar geleden hier waren? Nou, er was weinig veranderd! Haha!!
.
De volgende dag Camaret in. Een heerlijk dorpje, met knusse smalle straatjes, leuke terrasjes en gewoon gezellig. Het was super weer! Warm! Onze Russische (!) buren wilden de volgende ochtend weg, dus besloten wij maar voor anker te gaan. En dat was een goede beslissing, want de haven liep tegen de avond weer bomvol met roeiboten uit Brest, oude Tallships en oude kleinere schepen. En de volgende ochtend lagen we voor anker weer eerste rang! Met een kopje koffie en een lekker stukje eigengebakken appeltaart genoten we van het schouwspel. Het was een beetje Sail Amsterdam, maar dan Sail Camaret. Alles wat drijft voer naar buiten, alle zeilboten zeilden weg en een aantal grote schepen voeren in en uit met gasten! Keek je verder de baai op, dan zag het wit van de zeilen...heel leuk!
.
Aan het einde van de dag hebben we gezellig wat gedronken met de Nederlandse boot, Indian Summer. Zij volgen ons al jaren en ook verschillende anderen, dus was het even gezellig kletsen!
.
En toen zijn we vanochtend (woensdag dus) alweer vertrokken. Ze gaven nog wat wind op, maar dat viel zwaar tegen. We vertrokken met mist en dikke bewolking in een grijze wereld. Zo jammer, want de kust is hier echt prachtig om te zien!! Maar we hebben dus niets gezien... De stroom viel ook tegen in het begin en er is gewoon geen wind. Gelukkig hebben we een motor en die pruttelt dus nu ook weer volop. ;-)
.
We hebben koers gezet naar Cherbourgh, maar afhankelijk van het tij kan het ook Alderney worden. Het is een klein tochtje, 1 nachtje.

At 20-7-2016 14:39 (utc) our position was 48°44.40'N 004°31.65'W

Walvis avontuur

Het is echt een mooi tochtje!! Ok, af en toe zeilen en dan weer wat motoren, maar het is net alsof we op een meer aan het zeilen zijn, de golven zijn namelijk minimaal. Helaas voorspellen de gribs tegenwind op het moment we het kanaal in komen. We zijn dus naar wat alternatieven aan het kijken en vrezen dat we niet meteen naar Cherbourgh kunnen. Maakt niet uit, dan gaan we er gewoon met een omweg wel of niet heen. En oja, we moeten nog een kleine 350 mijl (naar Cherbourgh dan).
.
Sinds gisteren zijn we wat minder alleen en zien we geregeld visboten. Ze hebben allemaal (tot nu toe dan) AIS, wat wel fijn is. Overdag zijn ze, wat ons betreft, alleen iets te nieuwsgierig, want ze komen recht op je af, ff kijken, om dan op het laatste moment af te buigen. De eerste keer waren we toch lichtelijk in de stress! ;-)
.
Over stress gesproken... De walvissen zijn echt geweldig en de laatste dagen is het soms net Madagascar met heel veel spuiten om ons heen en in de verte. Gisteren beloonde een leuk groepje ons echter met een heel spannend momentje... Vier stuks zagen we al langzaam onze kant op komen, camera in de aanslag voor de film en ik had mijn telelens klaar. En ja hoor, ze kwamen prachtig dichtbij. Nu ik eraan terug denk realiseer ik me eigenlijk pas hoe bizar het was en Etienne moet lachen omdat, toen we het er daarstraks over hadden, ik het me nog niet helemaal realiseerde. Wel nu, ze kwamen uit de verte aan dus, voorlangs en we konden filmen en foto's maken! Geweldig! Toen doken ze onder en zaten we te wachten waar ze boven zouden komen... dat werd dus recht voor onze punt!! En wel zo dichtbij dat ik al ging verzinnen hoe ik ze kon waarschuwen zodat we ze niet zouden overvaren! Gelukkig gingen ze toen haaks de hoek om, alleen was dat recht op ons af! Wij wisten even niet wat te doen, maar g
elukkig zwommen ze gewoon heel nieuwsgierig, met z'n viertjes, rustig langs ons! Ik rende om de genua heen naar het gangboord om weer foto's te maken, maar mijn telelens kon alleen een vin in detail vinden, zo dichtbij waren ze!! Ze waren ook super rustig, heel nieuwsgierig en bleven heel de tijd boven. We hadden al gemerkt dat als ze schrikken of we motoren, ze echt onderduiken en van je weg gaan. Heel gaaf dus, maar ook wel weer even een spannend avontuurtje!
.
Datzelfde overkwam Etienne vannacht weer toen hij dichtbij een spuit hoorde en even later een dolfijn uit het water sprong, je kunt je voorstellen dat z'n hart in z'n keel zat. Vandaag zagen we weer een exemplaar van heel dichtbij! Dit keer konden we heel goed z'n kop zien en realiseerde ons weer dat het toch echt wel enorme beesten zijn!!
.
Nu zijn we aan het motoren en op het gebied van de walvissen vinden we dat niet erg, want ze komen, om de een of andere reden (met haar zwarte antifouling heeft La Luna een mooi walvisbuikje?), wat ons betreft toch iets te dichtbij! Al moeten we er niet over mopperen, het geeft ons weer wat om naar te kijken zo op zo'n dag.

At 15-7-2016 16:34 (utc) our position was 47°19.05'N 009°30.30'W

Gewoon rustig verder

Dat is wat we doen. We gaan gewoon rustig verder. Vandaag weer heel de dag kunnen zeilen, wat prachtig is op een rustige zee. In de verte weer verschillende spuiten van walvissen gezien en er kwam een groep dolfijnen kijken. Verder wordt het iets drukker met twee vrachtschepen vannacht.
.
Weinig nieuws eigenlijk. We lezen, schrijven of kletsen wat en kijken om ons heen. Het is prachtig weer.

At 14-7-2016 16:02 (utc) our position was 46°21.64'N 011°37.26'W

Enzovoort

Vanmiddag vertrok de wind en hebben we de motor weer gestart. Viel toch al niet tegen, want als ik de gribfiles zag dacht ik dat we al veel eerder moesten gaan motoren. We hebben nog redelijk lang kunnen zeilen. Het weer is dus erg rustig! Nu is ook de zee vlak geworden. Eigenlijk heerlijk, al hopen we toch wel weer op zeilwind, want we halen het nog net niet op de motor. Ik heb misschien iets te hard gevraagd om een rustig tochtje voor dit keer... ;-)
.
Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, (al wordt de maan wel steeds groter), want vannacht werden we opgeschrikt door een enorme klap. Wij hebben iets geraakt of iets heeft ons geraakt, daar zijn we het nog niet over eens. Zo ook wat het was en waartegen precies, al vermoeden we tegen het roertje van de hydrovane. Heel onduidelijk allemaal, maar we hebben geen schade, dus niets aan de hand. Maar je nieuwsgierigheid wil dan altijd wel graag weten wat en hoe!
.
Verder vandaag heerlijk genoten van een prachtige blauwe lucht en schitterende zon! De wind maakt het fris, maar verder is het goed vertoeven. Omdat het water lekker vlak is, zagen we ook alweer een paar spuiten van walvissen!! Eentje hebben we op de film, al is het nog steeds ver weg, maar wel gaaf om te zien. Verder weinig nieuws vanaf hier. Het is eenzaam en stil, want nog steeds geen boot op de AIS, al zien we wel veel vliegtuigen overkomen.
.
Gegroet!!

At 12-7-2016 17:35 (utc) our position was 44°23.59'N 016°11.94'W

Andere oceaan

Het gaat hier nog steeds prima! Inmiddels zitten we ook in het ritme van een langere trip en rijgen de dagen weer aan elkaar. Het weer is prima, veel bewolkt, maar ook geregeld een zon en de wind is rustig, waardoor ook de golven. Het is zo tussen de 7 en 10 knopen wind. Prima dus.
.
We gaan gestaag verder. Voor ons doen praten we deze trip weinig, terwijl we eigenlijk genoeg hebben om over te praten, zou je zeggen. We zijn, denk ik, eerder vol met eigen gedachten.
.
Wat wel weer grappig is, elke oceaan is anders en zo ook de Noordelijke Atlantische oceaan. Wetenschappelijk zal het misschien ook wel, maar dat kan ik niet bepalen natuurlijk, het is alleen maar van wat ik zie. En ik zie hier geen vliegende vissen meer (wel weer lekker onbezorgd lezen met een lichtje dus 's avonds), wel enorme (en dan echt enorme) grote groepen met kleine dolfijnen, echt van die springers. We zagen vandaag zelfs weer een paar walvissen! De luminscentie is summier hier en er is continu wel een vogel te zien. We merken duidelijk dat er een getijdestroom loopt. Het ene moment gaan we soepeltjes en het andere moment is het een klotsbak. Er zijn, naast dat we ook vaak de zon hebben, ook heel veel wolken. Gelukkig is het 's avonds vaak weer helder en zien we de sterren tussen de sterren en de melkweg. Weer genieten.
.
De eerste mijlpaal van door de 1000 mijl zijn we al een tijdje door en steven nu af op het 'halverwege punt'. Lekker hoor, want hoe mooi een oceaan ook is, wij vinden het heerlijk dat we alweer aan het aftellen zijn! ;-)

At 11-7-2016 17:27 (utc) our position was 43°37.43'N 018°37.33'W

Laatste trip

En ja, we zijn weer onderweg. Afgelopen donderdag hebben we ons losgerukt van de Azoren. Was best moeilijk. Misschien omdat de Azoren gewoon prachtig zijn, met super vriendelijke mensen, of omdat het onze laatste trip gaat zijn en de tochten hiervoor nu niet echt de leukste waren?
.
Ik denk alles bij elkaar. Want met het vertrek van de Azoren zeilen we nu naar het vasteland Europa. Waar we gaan landen weten we nog niet precies, maar zeker nog niet NL. Waarschijnlijk Frankrijk ergens. En dan, dan komen we wel heel dichtbij NL. Ineens ga je dingen ook een soort van 'voor het laatst doen'. Raar. Heel raar.
.
Maar, vooralsnog klagen we niet, want tot nu toe hebben we een TT'tje. Top Trip. We vertrokken in de laaghangende bewolking, maar voor Terceira klaarde het op en hadden we een super warme eerste dag. Wel met heel weinig wind, dus was het motoren, maar daardoor konden wel lekker rustig inslingeren. 's Nachts was het weer prachtig met veel sterren tussen de sterren.
.
De tweede dag konden we alweer gaan zeilen. Stroom ook goed mee, dus we gingen als de brandweer. Advies is om eerst noord te gaan varen, totdat je de westenwind oppakt en daarmee zo het kanaal in kan. Tweede nacht was een beetje regenachtig, maar niet erg.
.
En vandaag is weer een prachtige dag. De wind maakt het was frisser, maar de zon doet goed haar best. We zijn inmiddels maar gewoon naar het waypoint (Engels Kanaal) aan het varen, want we hebben nu al westenwind. Ik denk dat de stroom vertrokken is, misschien nog een beetje, maar het gaat super. Ook laten de gribfiles niets geks zien voor de komende dagen, dus alles ok hier.

At 9-7-2016 16:46 (utc) our position was 41°57.58'N 023°08.74'W

Eilanden rondreis

Zoals zo vaak als je het naar je zin hebt, vliegt de tijd! We doen echt super leuke dingen en dan heb ik vaak ‘geen tijd’ om even te gaan zitten voor een heel verhaal. En voor je het weet ben je een dikke week verder en kan ik weer een heel boek schrijven!

Ik ga dus gewoon vanaf het begin beginnen…. En dat begon met onze geweldig bezoek aan Pico!

Maandag vorige week dus op de pont naar Pico! Lynn en Ian, onze Canadese vrienden, wachten ons aan de andere kant al op en natuurlijk eerst aan de koffie. We rijden het eiland rond. Helaas is de berg op Pico (2351 m hoog) in de wolken en dus gaan we na bezoek aan het bezoekerscentrum weer naar beneden. Pico is schitterend! Het is weer heel anders dan Flores. En wat met name heel interessant is, en redelijk uniek, zijn de ‘wijnvelden’ (Lajido of Criação Velha). Op alle eilanden in de Azoren zijn muurtjes te zien, gebouwd (net zoals de oude huizen) gewoon door het opstapelen van lavastenen. Deze stenen zijn niet heel netjes gebeeldhouwd, maar gewoon in stukken gehakt en als een puzzel op elkaar gelegd. Deze muurtjes markeren landafscheidingen, fungeren als muur voor terrassen en ook als afscheiding voor de wijnranken. En dan zijn het kleine oppervlakken, zo’n 3 bij 3. De wijnranken worden hiertussen verbouwd om zo te profiteren van de warmte die de muurtjes na een dag opwarmen ’s nachts uitstralen en ze houden de zoute lucht ook van de planten weg.

We picknicken op een van de prachtige, speciaal daarvoor, door de overheid gemaakte plaatsen. Gezellig!!

Het is prachtig weer en we genieten van de uitzichten en schattige dorpjes. We kopen eten voor ’s avonds en de vrienden en buren van Lynn en Ian komen ook gezellig eten ’s avonds. Er wordt nog een tafel bijgezet en alle borden komen uit de kast. De vrienden zijn opgegroeid op de Azoren, ongeveer tot 10 jaar en daarna (ieder afzonderlijk met hun familie natuurlijk) geëmigreerd naar California, Amerika. Ze spreken dus prima Engels en Portugees! Een gezellig groepje! En helemaal met Manuel en Maria, de buurtjes. Wat een schatjes! Helaas is mijn woordenschat nog te klein en kan ik niet veel met ze praten. We hebben een ontzettend gezellige avond!

Als we de volgende ochtend wakker worden, regent het. We ontbijten erg laat, maar gezellig en gaan weer op pad. We bezoeken het walvismuseum. Vroeger, tot 1984 was de walvisserij een heel groot ding op alle eilanden hier en m.n. op Pico. We kijken een filmpje uit ’72, een real-life filmpje! Het maakt grote indruk, het is gevaarlijk en rauw werk en dat voor 15 euro per week. Sommigen kunnen er niet van leven, het gaat niet heel het jaar door, en houden er koeien bij, voor 3 euro in de week. We genieten van een late lunch en gaan dan weer naar de veerpont. We moeten helaas afscheid nemen, we zijn super verwend en het waren echt fantastische dagen!!

De volgende dag doen we ‘rustig aan’. Dalwhinnie is gearriveerd en we tijdens de koffie en lunch kletsen we gezellig bij! We gaan nog even naar de supermarkt en happy hour’en bij Café Sport.

De volgende dag varen we om 9 uur de haven uit. Het zou een mooie dag worden, met wat wind. Het is een grauwe grijze dag en na een paar uur zijn we met het tacken niet veel verder weg van Fajal, dus starten we de motor maar. We motoren tussen Pico en Sao Jorge door en zien twee enorme spermwhales, potvissen!! Heel gaaf! En net voor de haven hebben we een ander prachtig beest, een enorme rog! Heel gaaf, hij zwaaide ons nog even met z’n ene vleugel en daarna met z’n andere gedag. Half de middag lopen we het haventje van Velas in. Een heerlijk schitterend, knus haventje! Omringt door een enorme rotswand en aan de andere kant het prachtige dorpje Velas. Het is echt een typisch dorpje van de Azoren, met een grote kerk en daaromheen prachtige kinderkopjes in mooie tekeningen en leuke pittoreske huizen.

Vrijdag gaan we ’s middags met Nicole en Joris (SY Cedo Nulli) op pad. In een dorpje in de buurt, Santo Amaro, is er een locaal feest met aan het einde van de dag stierenvechten. Het vvv zegt drie uur, maar als we daar zijn, hebben de locals het over 5 uur. Uiteindelijk staan we om 5 uur op het veld, naast de bar (een speciaal daarvoor omgebouwde container) en zien we de stieren in bakken aankomen en alle voorbereidingen vinden plaats. Het begint ruim een uur later, maar dat mag de pret niet drukken. We zijn de enige toeristen en worden voorzichtig bekeken. Er is een stuk grasveld afgezet en daar wordt stier nummer 1 losgelaten. De stoere jongenmannen rennen voor de stier over het veld van rechts naar links. Er zijn er een paar iets baldadiger en eindigen op z’n kop of ‘knuffelend’ met hem op de grond. Erg vermakelijk! Daarna als afsluiting heerlijk gegeten bij restaurant Acor!

De dag erna zouden de stieren door de straten rennen. Dus wij weer met de taxi. Toen we het dorp inreden stonden er al bij de bar en herkenden ons. We werden onthaald als oude bekenden. Heel grappig!! Lootjes getrokken voor prijzen, 180 stuks voor een paar euro en maar een klein bakje gewonnen. De buurman had medelijden met ons en zo kregen Nicole en ik ieder een tafelkleedje. Enorm gelachen! Aan de bar ook, wijn uit een plastic bekertje voor 50 cent! En we kregen van alles te proeven. De tuinbonen gemarineerd in een sausje waren super lekker en Joris, Nicole en Etienne proefden ook nog een donut en gevuld ei. We kletsen met de helden van gisteren en de oude stierenvechters.

Toen de stieren door de straat gingen rennen (eigenlijk meer de kruising voor de kerk) gingen wij hoog achter een muurtje bij de kerk staan. Heel grappig ook dit keer, maar nu waren het serieuze stieren! Een enorm leuk locaal evenement waar het hele dorp voor uitloopt. Heel gaaf en goh, wat zijn de mensen hier vriendelijk en gastvrij.
[[image:sao-jorge-santo-amaro-bulls-on-street-2.jpg::center:0]]
Gisteren zijn we met Joris en Nicole het eiland rond gaan rijden. Met een knalrode Toyota Aygo hebben we echt het hele eiland rondgecrost en zelfs een padje gehad dat toch wel heeeeeel steil was. Super leuk en Sao Jorge is ook weer een prachtig eiland!We gaan voor een bezoek aan de locale tonijnfabriek (die super lekkere tonijn in blik maken), maar een officieel gezelschap is ons voor en wij kunnen niet mee. Op naar de koffieplantage. Heerlijke locale espresso en de dochter vertelt vol passie over de koffie.

Het weer wisselt van nattig in de wolken, tot zon aan de waterkant. We worden vermaakt met prachtige vergezichten en typische Portugese dorpjes. We lunchen lekker in het meest zuidoostelijke puntje en rijden dan via de kaasfabriek naar het noordelijkste punt.

Weer een super gezellige, geslaagde dag!

Vandaag doen we rustig aan. Nog even broodjes halen en mijn zeillaarzen bij de schoenmaker gebracht. Die heeft wel het meest kleine winkeltje ooit gezien!!  Morgen gaan we verder naar Terceira. Erg benieuwd hoe het daar gaat zijn, want in de stad alleen al (waar we gaan liggen) wonen bijna 4 keer zoveel mensen (ong. 35.000) dan hier op heel eiland (ong. 9.000). En dit heerlijke kneuterige, ontzettend gastvrije sfeertje, daar hou ik toch wel van

PS Wil je nog meer foto's zien? Er zijn nu albums in 'Foto's' van Horta, Pico en Sao Jorge!